Niemand (inclusief jijzelf) zit te wachten op je mening
Dan maak je maar zin
Werk is pas goed en interessant als je erop ‘aanslaat’ of als het je passie is.
Dat is een mooi ideaal, maar het zorgt vooral voor frustratie.
Want, het maakt lang niet altijd (bijna nooit) uit of jij een bepaalde taak nu leuk vindt of niet.
Meningen vooraf helpen niet
Een mening vooraf over een bepaalde klus of taak voegt niets toe. Het staat de uitvoering vaak alleen maar in de weg.
Schrijvers verzuchten bijvoorbeeld vaak: “I don’t like to write, but I like having written.” Wat ze eigenlijk zeggen is dat het proces vaak saai is. Achter een laptop zitten, tikken, zinnen schrappen, opnieuw beginnen. Het is maar weinig glamoureus of avontuurlijk. Toch doen zoveel schrijvers het elke dag weer. Want door die weerstand heen beuken is de enige manier om te komen tot een resultaat. Doe je dat niet, komt er nooit een boek tot stand.
Dit principe geldt voor elk werk, hoe glamoureus het ook klinkt:
CEO’s vergaderen en beantwoorden mails (saai)
Succesvolle ondernemers moeten de cijfers continu controleren (ook saai)
Kunstenaars spoelen kwasten en draaien doppen van verftubes (repetitief)
Muzikanten repeteren in bedompte studio’s (uitputtend)
Taken die niet echt passiegedreven zijn, horen erbij. Altijd.
Dit helpt wel
Doen. Dat is het enige wat telt als je minder spannende klussen tegenkomt in je werk.
En vermijd deze klussen vooral niet, als je op zoek bent naar je passie, naar de ultieme voldoening in je werk…
Passie is geen startpunt. Het is vooral het resultaat van herhaling, vaardigheid en voldoening halen uit kleine, schijnbaar nutteloze of saaie taken afronden.
Stop met vooraf bedenken of je iets leuk vindt. Begin gewoon. De mening komt vanzelf - na het werk, niet ervoor.
Werk bestaat uit repetitieve taken. Fysiek of mentaal, eenvoudig of complex, met hier en daar afleidingen door je eigen lastige meningen of irritante collega’s.
Meningen vooraf leveren alleen onnodige stress op. Dus als je ze hebt, neem ze niet al te serieus.